Dusza wznosi ludzkie ciało
    Do godności człowieczeństwa
Przecież to nie piękne szaty
  Są oznaką człowieczeństwa


                    Gdyby człowiek był człowiekiem
                          Dzięki Ustom Uszom , uchom
                    Czym  się obraz malowany
                           Różnił by  od człowieczeństwa?

Sen ,jedzenie ,gniew , pragnienie
Wiodą w dzikość chaos ciemność
Żadne zwierze przcież nie wie ,
Nic o świecie człowieczeństwa

                     Bądź człowiekiem niewątpliwym
                     Bo jak nie , to ptak niebieski
                     Wszystkie słowa twe wypowie
                       Wierną mową człowieczeństwa

Czyżbyś ty człowiekiem niebył
że wciąż tkwisz w niewoli diabła
że zamykasz przed aniołem
Bramą zamku człowieczeństwa

                                 Gdybyś sobie zdołał stłumić
                                   Wszystkie swe drapieżne zmysły
                                   Całe życie byś przepędził
                                    Na wyżynach człowieczeństwa

Skoro ludzkość może dotrzeć
Tam gdzie tylko widać Boga
Powiedz jakie są granice
Dostojeństwa człowieczeństwa     
   
                                             Będąc jeńcem swych pożądań
                                             Widywałesz loty ptasie
                                              Wyjdz na próg swojego domu
                                                Zobać loty człowieczeństwa

Poeta : Sadi
Dywan Perski,władysław Dulęba
Kraków ,WL 1977